وبلاگ سلامتکده
» فقط اگر می شد چند آدم با قابلیت در زندگی ام داشته باشم...
می توانیم نگاهی به زندگی مان بندازیم و بگوییم:«اگر مجبور نبودم با این شوهر تنبل و بچه های شیطان سر کنم، می توانستیم به رشد و اعتلای فردی ام برسم...»
آدم های زندگی ما، معلم های ما هستند. شوهرهایی که خرناس می کشند و در کمد را باز می گذارند، بچه های قدرنشناس، همسایه هایی که ماشینشان را جلوی گاراژ ما پارک می کنند و غیره. تا کی می خواهید به خودتان بگویید:«اگر این آدم ها رفتارشان را عوض می کردند، من می توانستم شادتر زندگی کنم؟»
اگر همسرتان شما را عصبی می کند، آن گاه شما باید پروژه ی برخورد مناسب و موثر با خشم را دنبال کنید که از بخت خوبتان، یک حریف تمرینی بی عیب و نقص هم در خانه وجود دارد! چه شانسی!
مطلب مرتبط
یاد بگیرید که به افکار دیگران اهمیت ندهید...ممکن است بگویید:«طلاقش می دهم! این مشکل را حل می کند!»
اما مشکل شما فقط تا زمانی حل می شود که دوباره ازدواج نکرده باشید، زیرا همسر آینده ی شما هم همان قدر عصبی تان خواهد کرد.
هر کسی که قدم به زندگی تان می گذارد، برای شما یک معلم است. این آدم ها حتی وقتی عصبی تان می کنند، در حقیقت، حد و مرزها و ظرفیت های شما را نشانتان می دهند. اما صرف معلم بودن آنها، دلیل نمی شود که به حتم، دوستشان بدارید.
